Poezja Online

Tytuł: Dziwny świat

Autor: Jankowski Marcin
Tagi:
Epoka:

W niestałej geograficznie wszechświata mapie
Ilości gwiazd i galaktyk zliczyć nie sposób.
Kosmos - to wielki organizm, który wciąż sapie,
A w jego wnętrzu słychać kilka cichych głosów.

Lecą z nieba na ziemię kosmiczne kamienie,
Jasną nitkę okruchów przemycić próbują.
Powierzna tarcza stanowi jednak nadzieję,
Że dorobku ludzkości gwiazdy nie zrujnują.

Perpetuum mobile - idee wiecznie żywe
Z Platońskiej starają uwolnić się jaskini.
Powinniśmy poddać się naturze złośliwej -
Ingerencja wad dobra na lepsze nie zmieni.

Świat nieznany nam znamy lepiej od własnego:
Wciąż tylko w szklane postaci ludzi wpatrzeni,
W półgodzinne urywki z ich życia krótkiego...
Wolni - jesteśmy niewolnikami przestrzeni.

Wśród perfekcyjnej harmonii ludzie rujnują
Przyrodę niezniszczalną - burzą jej świątynię,
A przecież w trzy dni jej od nowa nie postawią;
Bo nic nie zrobi wiecznego ten, co sam ginie.

Dziwny ten świat, który nie pozwala się ruszyć;
Ten świat, który przyzwala na samozagładę;
Ten świat, który, wbrew naszej woli, stara się żyć;
Dziwny ten świat, lecz lepszy jest taki, niż żaden.

Losowe utwory:

Myślę sobie jestem sam...
Myślę sobie dziwny jestem pan..... Więcej

Poezja mym marzeniem
Nieprzemyślana, gwałtowna
Impulsy... Więcej

Panujące nad głowami drgania
Przeszywają moją głowę
Kr... Więcej

zabiję Cię
pierwszy pocisk oczu
za wyciąganie sekretów... Więcej

Dziwnie się czuję gdy jest spokój
Siedzę smutna, wokół śc... Więcej