Poezja Online

Tytuł: Potępiony

Autor: Trojańczyk Adam
Tagi:
Epoka:

Kolejne dni, kolejne godziny.
Znów porażka, znów śmierć ducha mojego?
On nie tak jak kot dziewięć razy powstanie na nogi,
nie jak feniks z prochów wciąż odradzać się będzie.
Nigdy nie tonie jak i ja nie tonę w smutku,
lecz gdy go topią, ciągle i bez przerwy, czy długo
wytrzyma? Nikt nie jest nieugięty.
A gdy zatonie ja z nim za rękę na dno pójdę.
Lecz gdy nikt ma mnie nigdy nie kochać,
niech umrę już teraz,
cierpieć więcej nie poradzę.
Adam Trojańczyk
2003-12-27

Losowe utwory:

Kiedy załapujesz doła, myślisz - jaka jest przyczyna?
Moż... Więcej

Te bezkresne źrenice - za małe ach za małe
Te usta mandar... Więcej

Wciąż zapach Twój czuję, Smak ust Kochanie. Jakby wczora... Więcej

Fiołek,
Aniołek
Wesołek

Śmieszek
Ucies... Więcej

Czymże jest młodość bez miłości? Jest jako gwiazda bez prom... Więcej