;)

Tytuł: Los

Autor: Staff Leopold
Tagi: miłość, uczucie, wspólnota, wspólnota, seks
Epoka:

Dla siebie los nas stworzył dwoje, Lecz nas rozdzielił traf żywota I twe słodycze nie są moje, Nie mój twój uścisk i pieszczota. Żyjemy jeno w snach o sobie, Gdzieś na wyżynach ponad światem, Gdzie nawet uśmiech jest w żałobie, Gdzie zimno wiosną jest i latem. Róż szczęsnym kwieciem nie wieńczone, Lecz nad łzy wyższe i dumniejsze, Sięgają w niebo po koronę Gwiazd serca nasze nietutejsze. Tam się kochamy bladzi, niemi, Oczarowani przez cisz głusze, Jak jeszcze nigdy się na ziemi Dwie ludzkie nie kochały dusze. Niechaj tęsknoty wiecznej siła Przepoi istność naszą całą, By miłość bólem nagrodziła To, czego szczęście nam nie dało. Taki to już los mój będzie, Takie to już miłowanie: Przywitanie, pożegnanie, Pożegnania, wspominanie.... Oczy twoje widzę wszędzie, Oczy twoje mnie całują Z dali, z dali mnie miłują, Z dali, z dali mnie żałują, Nie przychodzą na wyzwanie, Jeno błyszczą, jak w legendzie, W dali, w dali, zewsząd, wszędzie, - Takie to już los mój będzie, takie to już miłowanie: Przywitane.... pożegnanie....


Losowe utwory:


Gdzie spadnie łza
Mała wody kropelka
Tam u każdego
... Więcej

Ścieżką blasku Księżyca
Jak trącona lekkim
Podmuchem w... Więcej

Malowany światłem księżyca Kwitnący krzak - sza, w sąsiedni... Więcej

Zastępowałem w klatce dzikie zwierzę, wypalałem swój wyrok ... Więcej

Miał krzyż na piersi,
Podniesioną głowę,
oczy w niebo ... Więcej

Kategorie:

Reklama