Poezja Online

Tytuł: O nie mów mi, o nie mów mi

Autor: Byron George Gordon
Tagi: radość, miłość, strach, radość, wspólnota
Epoka:

O nie mów mi, o nie mów mi O szczęściu tych minionych dni, Gdy miałaś duszę moją całą. Pamiętam je, dopóki czas Nie przyjdzie sprawić, iżby z nas Śladu na ziemi nie zostało. Czyż mogłabyś - czyż ja bym mógł Zapomnieć serca twego stuk, Gdym pieścił złoto twych warkoczy? Dziś jeszcze widzę pąs twych warg, Co tchnąc miłością, skapią skarg, I młodą pierś, i tęskne oczy. Do srecam tulił cię, a ty Miewałaś w oczach rzewne mgły - Wyrzutu może? czy zachęty? I znowum cię w uściski brał, Jak gdyby chcąc; by pieszczot szał W niebytu strącił nas odmęty. A potem, gdy się powiek brzeg Łączył w puszysty jeden ścieg, Kryjąc błękitne kule na dnie - Rzęs twoich długich kładł się cień, Na licach, jak gdy w mroźny dzień Na śniegi pióro kruka spadnie. Że znów mnie kochasz, miałem sen - I słodszy był mi majak ten, Niż gdybym płonął znów na jawie Dla innych serc, dla innych lic: Bo one mi nie niosą nic, Gdy ze snem moim je zestawię. Więc nie mów mi, więc nie mów mi, Że nigdy już nie wrócą dni, Co sennym sycą mnie wspomnieniem - Póki się nie zmienimy w głaz I póki nam nie powie czas, Że myśmy tu znikomym cieniem.

Losowe utwory:

Nie ma dnia bym nie wspomniał Twojego imienia.
Godziny ni... Więcej

Spotkanie z wielkim poetą zaczarowałeś mnie u... Więcej

Nieśmiałość bywa jak kwiat polny,
Rozkwita i dojrzewa,gdy... Więcej

Gdybym poetą była Łezkę bym uroniła Nad tym , co pię... Więcej

Kończą się ostatnie chwile.
Słońce upada za ścianą horyzo... Więcej