;)

Tytuł: Żagiel

Autor: Lermontow Michaił Jurjewicz
Tagi:
Epoka:

Samotny żagiel w niebios toni Bieleje na błękicie fal. Skąd płynie? dokąd? za czym goni; Ku jakim brzegom biegnie w dal? Wrą fale, wicher oszalały Ze skrzypem czoło masztu gnie... I nie od szczęścia żagiel biały Ucieka, nie ku szczęściu mknie ! Świetlisty pod nim szlak się pali, Słoneczny z niebios pada pył; On burzy wzywa z mglistej dali, Jak gdyby w burzach spokój był.

-- Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl


Losowe utwory:


mam uśmiech
przybrany pocałunkiem

taka jestem boga... Więcej

Pada deszcz i padają moje łzy,
smutek, co duszę mą oplata... Więcej

Robota dziś rano spotkałem!
I mocno niedowerzałem,
Że ... Więcej

dzień to słoneczny poranek i chłodny wieczór ,
to zaszczy... Więcej

Mamo Gdy patrzyłem w głębie twych oczu Widziałem ciepło i ... Więcej

Kategorie:

Reklama