;)

Tytuł: Snuć miłość...

Autor: Mickiewicz Adam
Tagi: miłość, miłość, miłość, strach, radość
Epoka:

Snuć miłość, jak jedwabnik nić wnętrzem swym snuje, Lać ją z serca, jak źródło wodę z wnętrza leje, Rozwijać ją jak złotą blachę, gdy się kuje Z ziarna złotego, puszczać ją w głąb, jak nurtuje Źródło pod ziemią, -- w górę wiać nią, jak wiatr wieje, Po ziemi ją rozsypać, jak się zboże sieje, Ludziom piastować, jako matka swych piastuje. Stąd będzie naprzód moc twa, jak moc przyrodzenia, A potem będzie moc twa, jako moc żywiołów, A potem będzie moc twa, jako moc krzewienia, Potem jak ludzi, potem jako moc aniołów, A w końcu będzie jako moc Stwórcy stworzenia.


Losowe utwory:


Więcej mam wspomnień, niż gdybym żył od stuleci... Wielki g... Więcej

Miłość to tylko siła przebicia.
Wygrywa ten kto ma więcej... Więcej

Od Awentynu jej dłoni kuszącego swym blaskiem, po kolejne w... Więcej

sprawiedliwość
nikt nie może mnie zrozumieć
ja teg... Więcej

oczy się szklą
pełnią iskierek
usta jej drżą
słodki... Więcej

Kategorie:

Reklama