;)

Tytuł: Zniszczenie

Autor: Baudelaire Charles Pierre
Tagi: kwiaty, zła, zniszczenie
Epoka: młoda polska

Miotający się ciągle demon mnie okala I płynie wokół, wiatru nieuchwytnym drżeniem, Połykam go i czuję, jak płuca mi spala I napełnia je wiecznym, zbrodniczym pragnieniem. Niekiedy, mej miłości dla sztuki świadomy, Przybiera kształt kobiety, pełnej cudnych czarów, I podszeptem zwodniczym obłudnik kryjomy Przyzwyczaja me usta do wstrętnych wywarów. I daleko ode mnie już Boga źrenice! On wiedzie złamanego znużeniem w granice, Gdzie nudów kraj się ciągnie pusty, niezbadany, I rzuca w oczy moje, pełne przerażenia, Splamione brudem szaty, ropiące się rany I narzędzia skrwawione dzikiego zniszczenia.


Losowe utwory:


Czasami trzeba dokonać wyboru...
Czasami trzeba spojrzec ... Więcej

kruchy świat... beznadziejnie kruchy
delikatny w istocie ... Więcej

Patrzę w okno tak przejrzyste
W nicość, w dal i na te wsz... Więcej

...z Tobą...

Jedna chwila - różne ma znaczenie -
B... Więcej

Przed snem zawsze przytulałam ją do serca
uś... Więcej

Kategorie:

Reklama