Poezja Online

Tytuł: Lenartowicz Teofil

Autor: Poezja polska
Tagi:
Epoka:

Lenartowicz Teofil (1822-1893), polski poeta. Od ok. 1834 w Warszawie. Po ukończeniu tzw. szkoły obwodowej pracował w sądownictwie. Zbliżył się do Cyganerii warszawskiej. Zagrożony aresztowaniem schronił się w Galicji. 1848 ponownie zbiegł z Warszawy z powodu udziału w spisku patriotycznym. Od 1849 w Niemczech, Brukseli, Paryżu. Następnie osiadł we Włoszech 1860, gdzie rozpoczął twórczość rzeźbiarską. Śmierć jedynego synka i żony, a także konflikt z pozytywistami i konserwatystami, których raziły jego romantyczno-patriotyczne poglądy, doprowadziły go do załamania, ale mimo to poparł w swoich utworach powstanie styczniowe. 1879-1883 wykładał literaturę słowiańską i polską na uniwersytecie bolońskim. Jeden z najpopularniejszych poetów polskich XIX w. Został pochowany w krypcie zasłużonych na Skałce. Wiersze w prasie od 1841, chętnie deklamowane i śpiewane, jak Kalina. Pierwszy zbiór to wydana w Krakowie Polska ziemia (w obrazkach) (1848). Tomiki Lirenka i Zachwycenie (Poznań 1855) dały mu wysoką pozycję literacką. Patriotyzm, umiłowanie poezji ludowej i romantyczny stosunek do świata występuje w tomach: Poezje (1858), Nowa lirenka (cz. 1-2, 1859), Poezje (tom 1-2, 1863), Echa nadwiślańskie (1872), Wybór poezji (tom 1-4, 1876), Album włoskie (1870), Ze starych zbroic (1870). Pośmiertnie wydano Poezje (tom 1-2, 1895) - twórczość tę cechuje melodyjność, spokojny liryzm, umiłowanie natury i wsi. Także m.in. Poezje wybrane (1954), Wybór poezji w serii Biblioteki Narodowej (wydanie IV w 1972).

Losowe utwory:

Kochać - to znaczy marzyć i śnić,
Kochać - to znaczy z ki... Więcej

Próbuje przestać myśleć o Tobie, Lecz uwierz mi, jest to ci... Więcej

Kogut wie, że to jest bzdura,
Że na świecie jakaś kura,Więcej

Dla Ciebie jestem
jak klocki lego
może puzzle
układ... Więcej

Gdzieś tam na rozstajach dróg,
gdzie serca budzi do miłoś... Więcej